พูดจาภาษาหนึ่ง

ขอกลับมาต่อที่จังหวัดชัยนาทนะคะ…จากที่คราวที่แล้วได้ค้างการเดินทางไว้ ซึ่งยังไม่ได้เดินทางกลับกรุงเทพฯค่ะ

สถานที่ต่อไป ต่อจากสวนนก จังหวัดชัยนาทนั้น คือ ศูนย์การเรียนรู้ชุมชน “ป๋วย อึ้งภากรณ์” (PCLC) ชื่อนี้เป็นชื่อของสถานที่แห่งนี้ค่ะ โดยที่นี่ถือว่าเป็นต้นแบบขององค์กรพัฒนาเอกชนแห่งแรกของประเทศไทยเลยก็ว่าได้ค่ะ

โดยที่นี่จะเพิ่มการให้บริการด้านการศึกษาการพัฒนาชุมชน ตามแนวคิดและหลักการของ อาจารย์ป๋วย อึ้งภากรณ์ ซึ่งประกอบไปด้วย

• ศูนย์ฝึกอบรมแบบครบวงจร เช่น ห้องประชุม ที่พัก อาหาร อบรมสัมมนา สถานที่ศึกษาด้านการเกษตร และกลุ่มอาชีพเสริม
• หลักสูตรการฝึกอบรม-ให้คำปรึกษา ที่นี่มีการฝึกอบบรมวิชาชีพต่างๆด้วยค่ะ
• ศูนย์ถ่ายทอดความรู้และเทคโนโลยีหลายสาขา เช่น แปลงสาธิตสมุนไพร โรงเพาะเห็ด และอื่นๆ
• ห้องอ่านหนังสือ และบริการอินเทอร์เนต
• งานพัฒนาชุมชนในพื้นที่ 

สถานที่แห่งนี้อยู่ใกล้ๆกับเขื่อนเจ้าพระยาด้วยค่ะ และอีกอย่างคือ บรรยากาศดี๊ดีค่ะ สนามหญ้าเขียวๆ ดูแล้วร่มรื่น สบายตาค่ะ อิๆ ส่วนรูปเดี๋ยวเอามาลงให้นะคะ ตอนนี้ขอค้างไว้ก่อนละกัน เอิ๊กๆ…

คงไม่ว่ากันนะคะที่เอามาลงไว้ที่นี่ เพราะว่าอยากให้คนอื่นๆได้รู้น่ะค่ะว่าที่ดีจริงๆค่ะ (เพราะไปมาแล้วถึงได้รู้…อิๆ)

สามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่นี่นะคะ : www.trrm.org

อะต่อจากทำกิจกรรมต่างๆที่ศูนย์การเรียนรู้แห่งนี้เรียบร้อยแล้วก็ได้เดินทาง(ไปอีกไม่ไกล) เป็นการเดินเข้าหมู่บ้านฝายน้ำล้น ตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมือง จังหวัดชัยนาท เพื่อที่จะไปเยี่ยมชมกลุ่มจักสานผักตบชวา ของป้าเสนาะและกลุ่ม ค่ะ

ที่นี่มีผลิตภัณฑ์จักสานจากผักตบชวา มีทั้งตะกร้า กระเป๋า ที่ใส่ของ และอีกจิปาถะ แต่สวยมากๆเลยค่ะ แหะๆแถมราคายังไม่แพงมากด้วย ตอนที่ไปที่นี่ก็มีคนมะรุมมมะตุ้มกันเข้าไปดูของ และเดินออกจากมะรุมมะตุ้มโดยที่ไม่ได้เดินออกมาตัวเปล่าค่ะ หอบหิ้วของออกมาด้วย อุดหนุนๆ…อิๆ

เสร็จจากที่นี่แล้วจึงเดินทางต่อไปยัง “เขื่อนแม่น้ำเจ้าพระยา เขตอำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท” ค่ะ ไปดูกระแสน้ำเชี่ยวๆแรงๆของที่นี่เค้า ถึงจะมีรั้วกั้นนะคะ แต่ยังไม่ค่อยกล้าไปยืนเกาะรั้วถ่ายรูปซักเท่าไหร่ มันสูงมากค่ะบวกกับน้ำแรงๆ เลยเกิดอาการปอดแหกออกมา นี่ถ้าใครตกลงไป คงได้ไปเฝ้าเง็กเซียนแน่ๆเลย…เหอๆ  ส่วนรูปจะอัพให้พร้อมกับข้างบนทีเดียวค่ะ…ขอค้างไว้ก่อน(ตามเคย)

และแล้วก็จบการเดินทางด้วยประการฉะนี้ค่ะ

สวัสดีกันอีกเช่นเคยค่ะ…วันนี้ต๊กกะใจกับใบแจ้งค่าบริการ ค่าโทรศัพท์มือถือออออ ของผู้ให้บริการรายหนึ่ง (ไม่บอกละกัน…อ่านไปเรื่อยๆจะรู้เองว่าหมายถึงใคร) ในใบแจ้งได้บอกถึงค่าบริการของเดือนสิงหาคมว่า ต้องชำระเป็นจำนวนเงิน “750 บาท”(มีเศษสตางค์นิดหน่อย)  ซึงโปรโมชั่นที่ใช้อยู่นี่อยู่ในส่วนของ ZAD (รู้แล้วใช่มั้ยคะว่าหมายถึงใครเอ่ย)

เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่าดันทะลึ่งอยากเปลี่ยนโปรใน ZAD  เลยโทรไปเบอร์ 1678 แล้วสอบถามพนักงานที่รับสายว่า ZAD มีโปรโมชั่นอะไรบ้าง(ในช่วงนั้น) พนักงานที่รับสายเป็นผู้ชายค่ะ เค้าก็แจกแจงรายละเอียดมาหมด จนมีอยู่อันนึงที่เค้าบอกว่า แบบเหมาจ่าย 6 เดือน 599 บาท (ไม่รวม vat.) โห ไอเราก็คิดสิว่าทำไมมันถูกอย่างนี้ เลยไม่แน่ใจ ก็เลยถามย้ำๆกะคนนี้ไปสามสี่รอบเพื่อความแน่ใจ จึงได้ความว่า เหมาจ่าย 6 เดือน 599 บาท (ไม่รวม vat.) โทรฟรีตั้งแต่ตีห้าถึงห้าโมงเย็น นอกเวลาเสียค่าโทรเพิ่ม ใบแจ้งค่าบริการจะเก็บรอบแรก 599 บาท (ไม่รวม vat.) บวกกับค่าโทรและค่าบริการเสริมต่างๆ(ถ้ามี) และเดือนถัดไปจะตัดเป็นเดือนละ 100 บาท เหอๆ เลยตัดสินใจเปลี่ยนทันทีค่ะ

ต่อมาพอใบแจ้งค่าบริการมาถึงในรอบแรก ก็เห็นค่าใช้บริการตามจริง และตามที่พนักงานคนนั้นได้บอกไว้ เลยไม่คิดอะไร พอมาถึงรอบสองนี่แหล่ะค่ะ 750 บาท อ้าว!ไหนบอกว่าเดือนถัดไปเป็นเดือนละ 100 บาทงัย ไหงมา 750 บาทง่ะ เลยดูตรงค่าโทรตามจริง โอ้วแม่เจ้า โทรเองจริงๆยังไม่ถึงสองร้อยด้วยซ้ำ แล้ว 750 บาทมาจากไหนง่ะ….เลยนึกถึงตอนที่คุยกับพนักงานคนนั้นตอนเปลี่ยนโปร เลยคิดว่าเค้าบอกผิดแน่ๆเลย โห!!!!แล้วเล่นบอกผิดซะหมดทุกอย่างเลยนะเนี่ย เราเองเลยซวยไป สองเดือนจ่ายไปเกือบ 1,500 บาท ทั้งๆที่ค่าโทรตามจริงยังไม่ถึงเลยอ่า

เฮ้อ…แล้วในเว็บนะคะ ก็มีแต่ ZAD โปรใหม่ แต่โปรอันอื่นๆไม่มีบอก (เอาเฉพาะของ ZAD นะคะ) เลยไม่รู้ว่ามีโปรไหนมั่ง แต่ไม่ได้โทษบริษัทนะคะ ที่อยากติมากคงเป็นพนักงานที่รับสายวันนั้นมากกว่า ว่าทำไมมาบอกโปรแบบผิดๆทำให้เราเองเสียเงินไปเปล่าๆ ทั้งๆที่ตัวเราเองก็ถามย้ำแล้วย้ำอีกอยู่หลายครั้งเพื่อความแน่ใจ แต่ไหงกลับกลายมาเป็นแบบนี้  …ไม่น่าทะลึ่งเปลี่ยนเลยเนอะ….อิๆ

สวัสดีค่ะ..ต้องขอเลื่อนภาคต่อของการไปเที่ยวชัยนาทไว้ก่อนนะคะ (แต่ลงให้แน่ค่ะ) ตอนนี้ขอลงเรื่องนี้ก่อนค่ะ “สะพานลอย” อ๊ะๆแปลกใจมั้ยคะ ว่าพูดถึงเรื่องสะพานลอยทำไม ลองมานึกๆกันสิคะว่าบนสะพานลอยมีอะไรบ้าง “มีรั้ว” อืม…เป็นคำตอบที่สุดยอดจริงๆ แหะๆ บอกเลยละกันค่ะ จะมีคนมานั่งทำมาหากินอยู่บนสะพานลอยงัยคะ หรือภาษาปากเรียกว่า “ขอทาน” นั่นแหล่ะค่ะที่จะพูดถึง เพราะว่าเห็นหลายๆที่แล้วมักจะมีมาอยู่เรื่อยๆนะคะ บางทีก็อยู่ตรงนั้นเป็นที่ประจำไปเลยก็มี บางทีก็มาๆหายๆ พอดีเห็นตลอดน่ะค่ะ (บทความนี้ไม่ได้ดูถูกคนที่ทำมาหากินในอาชีพนี้แต่อย่างใดนะคะ) จะมีบางคนเท่านั้นแหล่ะที่ทำตัวไม่ค่อยดี ดูแล้วไม่เหมาะสม เอ๊ะยังงัย!!

 ปกติแล้วจะเอาเหรียญใส่ให้ตลอดค่ะ แต่ต้องดูลักษณะของการมาขอด้วยนะคะ ลักษณะของการมาขอที่ว่านี่ (เอาที่เคยเจอนะคะ)มีดังต่อไปนี้ค่ะ (แหะๆ…เป็นการเป็นงานไปเลยแฮะ…มีเป็นข้อๆด้วย)

1. ถึงแม้จะพิการตาบอดมานั่งร้องเพลง อันนี้ให้ค่ะ เพราะถือว่าเค้าไม่ได้มาขอฟรีๆ
2. ส่วนใหญ่ถ้าพิการแขน ขา ตา ก็ให้เกือบหมดค่ะ
3. ไม่พิการแต่มายืน/นั่งร้องเพลง เล่นดนตรีให้ฟัง ให้อีกเหมือนกันค่ะ
4. เดินมาขอตูดื้อๆเลย อันนี้ไม่ให้ แง่งๆเด๋วกัดมือขาดเลย- -*
5. เดินมาทำทีว่าจะขอเงินแต่ว่าจะอ้างเรื่องนู้นเรื่องนี้ก่อนว่าทำไมถึงต้องมาขอเงิน เช่น ขอเงินเป็นค่ารถกลับบ้าน , ขอเงินเป็นค่ารถกลับบ้านต่างจังหวัดเพื่อจะกลับไปหาลูก และอื่นๆอีกจิปาถะ ในส่วนนี้แล้วนะคะ อะแฮ่ม!ต้องดูเป็นกรณีไปค่ะ ไม่ใช่ว่าจะให้ซะทั้งหมด และไม่ให้ซะทั้งหมด ดูว่าน่าเชื่อถือมั้ย(แต่จริงๆแล้วก็ดูไม่เป็นหรอกค่ะ…คนไหนน่าสงสารก็ให้ง่ะ..เหอๆ)
6. ส่วนรายนี้สุดยอดแห่งวงการนี้มากเลยค่ะ เป็นป้าคนนึง แกชอบเดินแถวหน้าเดอะมอลล์บางกะปิ หรือไม่ก็หน้ารามฯ แล้วเหยื่อของป้าคนนี้คือคนที่ยืนรอรถเมล์นั่นเอง ป้าเค้าจะเดินเข้าไปแล้วพูดว่า (จำได้แม่นเลย) “หนู รถเมล์สายไหนไปสำโรงบ้าง” อ๊ะ เราก็ตอบไปด้วยความหวังดี เสดแล้ว ป้าคนนี้ก็พูดขึ้นมาอีกว่า “งั้นป้าขอเงินหน่อยได้มั้ย ป้าจะขึ้นรถไปสำโรง ป้าไม่มีตังเลย” อ๊ะ เราก็ให้ไปด้วยความหวังดีเช่นเคย แล้วต่อมาไม่นานนัก ก็มาเจอป้าคนนี้อีกแล้วคับทั่น ไรเนี่ย!ป้า ป้ายังไปไม่ถึงสำโรงอีกหรอเนี่ย หลายวันแล้วนะป้า ป้าแกยังคงมาเดินวนเวียนขอเงินไปสำโรงอยู่เรื่อยมา…เหอๆ
7. รายต่อมาเป็นแม่ลูก กราบขออภัยจริงๆค่ะ ดูอายุของแม่ไม่ออก เหอๆ เลยไม่บอกอายุไม่ได้ แต่เด็กก็โตพอสมควรแล้วล่ะค่ะ น่าจะประมาณซัก 7-8 ขวบได้ หรืออาจมากกว่านั้น แต่ไม่น่าจะน้อยกว่านี้ เกิดอะไรขึ้นกับแม่ลูกคู่นี้ทราบมั้ยคะ หึๆ ครั้งแรกที่เจอสองแม่ลูก ก็ให้เงินไปตามปกตินะคะ ไม่ได้คิดอะไร ครั้งต่อมา เจออีกแล้ว! ก็ให้ค่ะ(เหมือนเดิม) ครั้งต่อมา เลิกให้เลยค่ะ เพราะคุณลูกดันไปย้อมสีผมซะทองอร่ามเล้ย ฮึ่ม! ขนาดตูยังไม่เคยควักเงินตัวเองย้อมเลยนะเนี่ย แล้วนี่อะไรเนี่ย!!! เอาเงินไปย้อมผม แทนที่จะเอาเงินไปซื้อข้าวกิน โหคนเราทำไปได้…ไม่กี่วันต่อมา เจออีกแร้วววว….คราวนี้ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่สีทอง แต่ย้อมกลับแล้วเป็นสีดำ แหม…สองแม่ลูกนี่รวยจั๊ง ตอนหลังเจอก็ไม่ให้อีกเลยค่ะ เสียรม
8. ข้อนี้เอาไว้ให้คนอื่นๆมาบอกเล่าเก้าสิบดีกว่าว่าเจอมาแบบไหน หึๆ ดีมั้ยคะ   

เคยคิดมั๊ยคะว่าวันนึงๆคนเหล่านี้ (ไม่รวมคนที่พิการค่ะ)ได้รายได้เฉลี่ยต่อเดือนเท่าไหร่? เคยดูข่าวมาบ้างนะคะเรื่องนี้ เห็นเค้าว่าได้มาเฉลี่ยเดือนละสองหมื่นก็มีในบางรายนะคะ โหนี่แค่บางรายนะเนี่ย ยังเยอะกว่าคนทำงานเงินเดือนอัตราปกติซะอีก แล้วมีใครสนใจจะเปลี่ยนอาชีพกันมั่งมั้ยคะ…อิๆ

อ่านบทความนี้กันแล้ว ไม่ต้องคิดมากนะคะ เดี๋ยวจะเครียดเรื่องเงินๆทองๆกันเปล่าๆ เอาเป็นว่าเขียนตามที่เจอะเจอมาในชีวิตน่ะค่ะแล้วมาเล่าสู่กันฟัง…^_^

สวัสดีค่ะ….พอดีว่าเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี่เองค่ะ ได้มีโอกาสไปเปิดหูตาเปิดตา(อิๆ)ที่จังหวัดชัยนาทมาค่ะ ไม่ได้ไปเที่ยวทั่วชัยนาทหรอกนะคะ ไปแค่บางที่น่ะค่ะ (ตามโปรแกรมของทริปนี้) รถออกเดินทางเวลา 6.30 น. เลยตื่นตั้งแต่ตีห้าค่ะแต่ออกจากบ้านหกโมง(มัวแต่ยืดยาดตั้งชั่วโมงนึง…แหะๆ) พอใกล้จาถึงที่จอดรถที่จาเดินทางกัน ก็รีบใส่เกียร์ห้าสปีดฝีเท้าวิ่งอย่างเร็วเพื่อจาขึ้นรถ (เพราะเค้ารออยู่คนเดียวเลย…แหะๆ) หลังจากนั้นก็นั่งรถเดินทางออกจากรุงเทพฯทันที ไปถึงที่แรกตามโปรแกรมของทริปนี้ก็คือ สวนนก จังหวัดชัยนาท อ่าว!!ลืมเลย ลืมถ่ายรูปหน้าทางเข้า ซะงั้นอะ…เหอๆ
เอ้า ลืมก็ลืม ช่างมัน ดูข้างในแทนก็ได้เนอะ ที่นี่ขึ้นชื่อว่าสวนนกก็จริงค่ะ แต่มีอย่างอื่นอีกนะคะ เช่น พิพิธภัณฑ์ปลาน้ำจืด ซึ่งเป็นปลาที่อิมพอร์ตมาจากแม่น้ำเจ้าพระยาค่ะ ^_^ สวนงู สวนกระต่าย สวนสัตว์ป่า แต่เข้าไปไม่หมดนะคะ เพราะเวลาค่อนข้างจำกัดค่ะ ตรงทางเข้าจะมีคล้ายที่พักหรือจุดต้อนรับ เป็นห้อง โดยที่ข้างในมีเรือลำใหญ่มีที่นั่งข้างใน แล้วก็มีทีวีบรรยายเกี่ยวกับสวนนกแห่งนี้ค่ะ
     
เรือลำนี้แหล่ะค่ะที่จะมีทีวีบรรยายเกี่ยวกับสวนนกแห่งนี้และนี่ก็เป็นหัวเรือ มีแต่เรือนะคะ น้ำไม่มี..แหะๆ

ที่ได้มีโอกาศดูข้างในนี้ก็คงจะเป็นนกบางชนิด แต่จะมีแค่บางรูปเท่านั้นค่ะ ไม่ได้เก็บมาหมด เพราะยังอยู่ในช่วงปรับปรุงของที่นี่ แต่บรรยากาศรอบๆของที่นี่ดีสุดๆเลยค่ะ ดูจากภาพดีกว่า เด๋วจะหาว่าโม้…เอิ๊กๆ อ้อ…แถมภาพน้ำตกจำลองมาด้วยค่ะ ที่ต้องมีน้ำตกจำลองนี้เพราะช่วยเพิ่มความสมดุลย์ของพื้นดินที่นี่ค่ะ

      
ตัวนี้มันยืนโพสให้ถ่ายรูปค่ะ เลยสนองความต้องการของมันซะหน่อย ด้วยการถ่ายรูปมันซะ

      
บรรยากาศข้างทางของที่นี่ค่ะ พร้อมๆกับน้ำตกจำลองของที่นี่เค้าล่ะ เจ๋งมั้ย!!

     
ภาพนี้เป็นภาพของวัดหลวงปู่ศุขค่ะ อยู่บนเนินค่อนข้างสูงเหมือนกันค่ะ เลยต้องซุมขึ้นไปหน่อย และมีสวนหย่อมๆอยู่ข้างล่างด้วยค่ะ

และแล้วก็สิ้นสุดการเดินทางเที่ยวในสวนนกด้วยประการฉะนี้แล อ้อลืมบอกไปค่ะว่าจริงๆไม่ได้เดินเที่ยวค่ะ แต่เป็นนั่งรถเที่ยวค่ะ เพราะข้างในจะมีรถบริการพาเที่ยวรอบๆสวนนกอยู่ด้วย ส่วนค่าเข้าชมของที่นี่ ถ้าเป็นชาวไทย ผู้ใหญ่ 20 บาท และเด็ก 10 บาทค่ะ ส่วนชาวต่างประเทศ ผู้ใหญ่ 100 บาท และเด็ก 50 บาทค่ะ เวลาให้เข้าชมของที่นี่คือตั้งแต่ 08.00-18.00 น.ค่ะ
ถ้าใครว่างๆลองมาเที่ยวที่นี่ดูนะคะ…
แล้วก็ถึงเวลาเดินทางต่อค่ะ (ยังอยู่ในจังหวัดชัยนาทค่ะ) แต่จะไปที่ไหนต่อนั้นติดตามตอนต่อไปในบทความหน้านะคะ ตอนนี้ขอพักก่อน อิๆ^_^

สำหรับบทความแรกเลยของบล๊อกนี้คงไม่ค่อยมีอะไรมากค่ะ มาเกริ่นเฉยๆ แต่ถ้าอยากรู้เกี่ยวกับคนเขียนบล๊อกนี้ไปที่ About ได้เลยนะคะ ในนั้นมีบอกค่ะ(แต่มีไม่หมด…เอิ๊กๆ)

เรื่องราวพูดจาภาษาหนึ่งจะมาสิงสู่อยู่ที่นี่และที่นี่ก็จะเป็นที่สิงสู่ต่อไป ถ้าไม่มีใครมาไล่ที่…แหะๆ

นอกเรื่องอีกแระ เอาเป็นว่าเกี่ยวกับเรื่องทั่วไปดีกว่าค่ะ….แล้วจะเริ่มด้วยเรื่องอะไรกันดีล่ะ โปรดติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ!!